Wypieranie choroby

Człowiek budzi się rano i się czuje bardzo wypoczęty. Odsłania zasłony w sypiali, patrzy za okno i się uśmiecha do słońca, słyszy każdego ćwierkającego ptaszka. Od razu po przebudzeniu bierze się za masę różnorakich projektów do zrealizowania. Teraz nie ma z tym problemu, tak wszystko idzie łatwo, aż czuje tą lekkość. Słuchanie muzyki wydaje się być jeszcze piękniejsze. To co ma nie wystarcza mu, więc kupuje coraz nowe rzeczy, bo odkrył nową pasję, a lekarz mu mówi, że ma hipo/manię.

Ale jak to?

W życiu osoby chorej na ChAD przychodzi taki moment, że jest się zdrowym w 100%, oczywiście niestety to jest prawdą tylko dla osoby chorej w epizodzie maniakalnym, bo to jest choroba przewlekła, która w takich stanach zaburza osąd, a to jest piękny czas, że chory nie chce z niego rezygnować. Pamiętam, gdy ja się nie zgadzałam na zmniejszenie dawki antydepresantu, bo już wreszcie byłam zdrowa i dobrze się czułam, a lekarz do mnie mówi, że ja jestem w stanie hipomanii.
A innym razem z kolei to ja chciałam odstawiać wszystkie leki, bo po co miałam się truć.

Zaburzenie myślenia

Niestety to jest częścią tej choroby. W depresji chęć śmierci, bo nic dobrego nas już nie czeka, cierpimy, nie ma światełka w tunelu, a w manii, że jest się zdrowym i się samemu sobie poradzi. W depresji terapeuta do mnie powiedział, że mam zaburzony osąd, to nie czas i powód, by umierać, a w hipomanii, że dalej jestem chora. Naprawdę ludzie sobie nie wyobrażają jak ciężko jest przyjąć do siebie wiadomość, że oznaka bycia zdrowym to nie remisja, ale kolejny epizod.
Niestety im silniejsza i dłuższa mania tym silniejsza i dłuższa depresja.

Wydawanie pieniędzy

Do dziś z żalem patrzę na mój stan konta, bo wydawałam pieniądze na coraz różne nowe pasję/hobby, a teraz? Od nowa muszę odkładać pieniądze. W tedy żyło się beztrosko i bogato, jak piękny sen, który minął.

Euforia

Tęsknota za nią czasami znów się pojawia. Śmiałam się wtedy do łez, byłam podziwiana, iście zabawna.

Pobudzenie psychoruchowe

Bycie ciągle pobudzonym, kolejne niepełne przespane noce dawały się we znaki, a później już to tłumiło euforię, straszny stan. Jak na wykończeniu.

Spadanie w depresję

Krok do przodu i dwa w tył. Taką cenę płacimy my chorzy za ten piękny stan, który nie jest do końca piękny. Mania może być drażliwa i/lub euforyczna, ale zawsze dezorganizuje życie tak samo jak i hipomania (lżejsza postać manii).
Mania niby ma swoje plusy, ale nie jest to dobry stan, bo niestety przeważają minusy i to co się potem dzieje z człowiekiem przekracza ludzkie pojęcie.

To tylko niektóre z objawów, bo jest ich więcej, ale w tym artykule chciałam przyjrzeć się bardziej wypieraniu choroby.